2 marca Lorena Pérez Yarza, Timo Eichhorn i Marina Bastero Acha wygłosili na seminarium „Epigraphy and Papyrology” referat zatytułowany „Two Scripts, One Visual Culture? Exploring Calligraphic Semantics in the Multilingual Environment of Imperial Rome”.
Referat dotyczył łacińsko-greckich inskrypcji bilingwicznych z I–III wieku n.e., analizowanych w ramach projektu Stone-Masters, ze szczególnym uwzględnieniem ich wymiaru wizualnego i kaligraficznego. Koncentrował się na kształtach liter, systemach dekoracyjnych pisma, układzie tekstu oraz technikach rycia, aby ukazać, w jaki sposób materialne cechy inskrypcji wpływały na ich odbiór i przekazywały znaczenia kulturowe wykraczające poza sam język. Na podstawie serii studiów przypadku nasi koledzy dowodzili, że inskrypcje mogły wyrażać swoistą formę „wizualnej dwujęzyczności”, odzwierciedlając wspólną kulturę epigraficzną Rzymu poprzez swoją formę, technikę i estetykę wykonania.
Abstract: As part of the Stone-Masters project, we present our ongoing research with a selection of Latin–Greek bilingual inscriptions dating to the 1st–3rd centuries CE in order to ‘read’ visual dynamics and the semantic implications of the calligraphic design. While in Asia Minor imperial Greek inscriptions show traits of appropriation and transformation of elements taken from the Latin epigraphic habit, creating a distinct and new visual idiom, the evidence from Rome can offer a different cultural setting, shaped by multilingual communities within a city of strong Latin epigraphic tradition. The (multi)cultural and communicative implications of textual aesthetics have rarely been explored from a palaeographic and visual-material perspective. Through a few case studies, we want to discuss the possibilities offered by close analysis of letterforms, letter decorative systems, and ordinatio. Particular attention is paid to the mechanics of production, the carving gestures, serif logic, and ornamental conventions, as well as to the ways in which these material features shaped the perception and cultural reading of bilingual texts or monolingual texts with bilingual aesthetics. The comparison of elements such as the morphological treatment of mu and M, or of rho and P, together with the patterned use of carving techniques terminations and cornices, reveals the extent to which shared workshops, scripts, and visual expectations could generate subtle semantic nuances not necessarily dependent on the culture associated with the language. Ultimately, this paper argues that inscriptions also embodied a form of visual bilingualism and register switching, in which the technique and execution encoded cultural meanings that transcended linguistic boundaries, reflecting Rome’s shared epigraphic culture through materiality.